Biografie Anton Huiskes
"Spelen is net zo belangrijk als leren. Het spel wordt ondergewaardeerd. Het is jammer dat in zoveel mensen het kind is doodgegaan ..."
Antonius Albertus Jozef (Anton) Huiskes werd op 5 maart 1928 geboren, als zoon van Bats Huiskes eigenaar van het Wierdense Café Marktzicht. Anton bezocht de RK jongensschool en was lid van de openbare voetbalvereniging Wierden.
Het begin van een schaatscarrière
Toen hij op een dag z’n zieke broer vervangen moest bij het langebaanschaatsen, werd Anton gelijk winnaar. Trainer Lunshof nodigde hem daarna uit te komen droogtrainen in Almelo. Vanaf 1947 reed hij echte wedstrijden. Vanaf 1948 trainde Anton mee met de grote jongens. En tot z’n afscheid in 1955 maakte hij deel uit van de kernploeg. Een van de andere kernploegleden was Kees Broekman.
In 1948 nam Anton deel aan de Olympische Spelen in Sankt Moritz, waar hij op alle vijf afstanden uitkwam. In 1953 schaatste hij in Davos een wereldrecord op de 3000 meter in een tijd van 4.40,2. Een tijd die bijna tien jaar heeft gestaan. Zijn coach was destijds Klaas Schenk, vader van de later zeer bekende Ard.
Coach
Van 1966 tot 1968 was Anton bondscoach van de Nederlandse schaatsploeg. Hij behaalde grote successen met Kees Verkerk en Ard Schenk.
Maatschappelijke carrière
Voor en na zijn schaatscarrière en militaire dienst heeft Anton gewerkt met moeilijk opvoedbare jongens en gehandicapte kinderen. Ook heeft hij de opleiding voor sportleraar gevolgd. Hij was verbonden aan scholen in Almelo (Erasmuslyceum) en Hengelo. Hij werkte daarna voor de Katholieke Jeugd Raad in Utrecht.
Maatschappelijke betrokkenheid
Anton Huiskes was de oprichter van de organisatie Beweging, Recreatie en Spel (BRES), de enige niet bij de NOC*NSF aangesloten sportorganisatie. Ook zette hij zich in voor het schaatsen voor verstandelijk gehandicapten. In 1988 ontving hij de Jantje Betonprijs voor de bijzondere wijze waarop hij zich had ingezet voor het spelende kind. Vanaf 1988 woonde hij met zijn vrouw Elly permanent in een dorp in de Franse Dordogne. Daar overleed hij op 9 november 2008.
Wierden
Antons geboortedorp heeft altijd een warme plek in zijn hart gehouden. Hij sprak het plaatselijke dialect tot het laatst met een gemak alsof hij nooit anders deed. In Wierden staat een beeldje ter nagedachtenis aan de beroemde dorpsgenoot.
